Niezwykle masywne przedmioty spadają w kosmos

Reklama

Einstein miał rację co do tego, jak niezwykle masywne przedmioty spadają w kosmos

Nawet w najbardziej ekstremalnych obszarach wszechświata teoria ogólnej teorii względności Alberta Einsteina wydaje się podtrzymywać. Test kluczowej zasady ogólnej teorii względności z wykorzystaniem trzech gwiazd wykazał, że wszystkie obiekty spadają z tym samym przyspieszeniem, niezależnie od ich składu.

Jest to zgodne z zasadą silnej równoważności, która stwierdza, że ​​dowolne dwa obiekty w tym samym polu grawitacyjnym spadają z tym samym przyspieszeniem, niezależnie od ich masy i składu. Słynie to pokazał apokryficzny test Galileusza, w którym, jak mówi się, zrzucił on dwie kule różnych mas z Krzywej Wieży w Pizie i stwierdził, że uderzyły one jednocześnie o ziemię.

Guillaume Voisin z University of Manchester w Wielkiej Brytanii i jego koledzy przetestowali tę zasadę, mierząc ruch gwiazdy białego karła i pulsara – rodzaju szybko wirującej gwiazdy neutronowej – krążącej wokół drugiego białego karła . „Zasadniczo Galileo zrzuca rzeczy z Wieży w Pizie, ale na znacznie większą skalę”, mówi Voisin. „To test, w którym dwa obiekty reagują w ten sam sposób na trzeci”.

Test ten przyniósł szczególny zwrot: pod pewnymi formami grawitacji, ale bez ogólnej teorii względności, można oczekiwać, że pulsar zachowa się inaczej niż inne gwiazdy, planety, a nawet kule spadające z wieży we Włoszech, ponieważ jest o wiele bardziej masywny i kompaktowy.

Naukowcy odkryli, że pulsar i biały karzeł krążą wokół siebie dokładnie z tą samą precyzją z najwyższą precyzją w każdym teście zasady równoważności wykonywanym z tak masywnymi obiektami. „Jest to około 1000 razy lepsze niż cokolwiek, co było wcześniej robione z gwiazdami neutronowymi”, mówi Voisin.

„Jedyną teorią grawitacji ściśle przestrzegającą zasady równoważności jest ogólna teoria względności – każda inna hipoteza łamie ją na pewnym poziomie”, mówi. Po raz kolejny ogólna teoria względności Einsteina przetrwała próbę czasu i grawitacji.

Referencje czasopisma: Astronomy & Astrophysics , DOI: 10.1051 / 0004-6361 / 202038104

Leave a Comment