24
Nov

Kiedy staniemy przed zadaniem napisania dziennika, powinniśmy bardzo dokładnie  zastanowić się nad tym, czym charakteryzuje się ta forma. Powszechne skojarzenie z tym słowem zaprowadzi nasze myśli do gazety codziennej, która cechuje się ściśle przestrzeganą częstotliwością wydań, aby dostarczać swoim czytelnikom najświeższe informacje.

Dziennik  jako literacka forma wypowiedzi jest, oczywiście, czymś zupełnie różnym od gazety, ale możemy odnaleźć w tej analogii miejsca wspólne, które pomogą nam zrozumieć naturę naszego zadania. Zadana nam forma wypowiedzi również charakteryzuje się tą specyficzną dla gazety częstotliwością. Należy więc zapisywać kolejne kartki bardzo systematycznie, ponieważ nasz zapis powinien wiązać się z aktualnymi wydarzeniami, które możemy zaobserwować bądź doświadczyć.

Jeżeli chodzi o częstotliwość pisania, najlepiej wypełnimy nasze zadanie wtedy, gdy będziemy pisać dłuższą bądź krótszą notatkę każdego dnia. Obserwując wydarzenia społeczne, polityczne, kulturalne, pisarz powinien charakteryzować się wnikliwym spojrzeniem, które nie przegapi zdarzeń najbardziej interesujących, ciekawych a może nawet zaskakujących. Pisząc dziennik, można także potraktować otaczającą nas rzeczywistość drugorzędnie i skupić się przede wszystkim na naszych doświadczeniach wewnętrznych, na stanach duszy, towarzyszących nam emocjach i nastrojach. W takim wypadku pisarz z pozycji obserwatora realiów i wnikliwego detektywa codziennych zdarzeń stanie się autorem własnych przeżyć, który wylewa na kartki  refleksje z życia duchowego.

Piszący dziennik musi więc wybrać, na co chciałby położyć akcent w swoim tekście. Cały tekst powinien być kolażem zdarzeń otaczających piszącego i intymnych zwierzeń z przestrzeni jego przemyśleń i życia emocjonalnego.

Kiedy pisanie diariusza jest naszym zadaniem literackim a nie osobistą przygodą z zapiskami z własnego życia, możemy przyjąć także wybraną strategię autorską czyli stylizację. Musimy zastanowić się, czym będzie się charakteryzował nasz podmiot. Możemy przyjąć żartobliwe podejście, które pół żartem pół serio będzie opisywać nasze wydarzenia ujęte w kronice lub pryzmat kogoś, kto pojmuje życie zbyt serio. Możemy wybrać perspektywę beztroskiego dziecka, starszej schorowanej pani, zakompleksionego kawalera lub jakiejkolwiek innej charakterystycznej osoby, której głosem będziemy opowiadać o zdarzeniach realnych lub wymyślonych.

Dziennik jest bardzo ciekawą, ale też wymagającą formą wypowiedzi, ponieważ tekst musi być zróżnicowany i dotykać różnych tematów, po prostu zmieniać się tak jak zmieniają się dni. Ciekawy aspekt jest taki, że rozważając o pomysłach na zapisanie kolejnych kartek nie musimy mieć ściśle określonego planu kompozycyjnego, ponieważ dziennik jest kolażem składającym się z wycinków różnych dni, zdarzeń, przeżyć czy spotkań.